2011

LandArt – Elazığ | Harput


İnsan Kozaları

“insan kozaları,,
Bütün iklimlere; kentlere; İnançlara; siyasete ve hatta insana rağmen koza ol’ma halidir(!/?)2011 yılında üretimine başladığım, 2012 yılında sergilenen “insan kozaları,, enstalasyonu insanlığın bütün sıfatlarından sıyrıldığı an’lara; bedenler; bedeller ve bellek adına hatırlama/hatırlatma halindedir.

Tapındığımız sıfatlarımız; ırklarımız, dillerimiz ve dinlerimiz… Tapındığımız cinsiyetlerimiz(!/?) Gelişen aklın kendine dert ettiği çağdaş tutkular; tutunmalar; olmazsa olmaz haller içinde çağdaş mitler…  Binlerce yıldır yüz yüze gelen insanlığın hala aşamadığı madde hali; dönüşemediği evrenselliği…
Tutku hali içinde tekrar eden düşünceler korkularımızdan mı yoksa bir başka açıdan konfor alanı sağladığı için mi sürmektedir. Sınırların olması güven mi veriyor insanlığa?Nerde kalıyor ‘’aşk,, (!/?) 


Nerde başlıyor nerde bitiyor? Konuşamadığımız ne kaldı? Peki neden çözemedik? Yüksek sesle inşa edilen kıyametler medeniyetler kuruyor ve yıkıyor. Peki neden? Ulaşılamayan/Ulaşılmak istenen nedir?

12000 yıl önce Göbeklitepe’de “yüz yüze,, olma hali ve bugün Anadolu Aleviliğinde Cem ibadetinde “yüz yüze” olma arasında ki fark nedir? Ya da gelişmiş parlamenter demokrasilerde yuvarlak masanın simgesel dili neyi ifade eder? “yüz yüze,, ol’mak bir yüzleşmenin olmazsa olmazı mıdır(!/?)